top of page
Search

ni Sis. Isabel del Mundo @Mga Kuwento ng Buhay at Pag-ibig | August 12, 2024



Kuwento ng Buhay at Pag-Ibig

Dear Sister Isabel,


Ang isasangguni ko ay tungkol sa minana naming lupa mula sa aming magulang. 

Inangkin ng panganay kong kapatid ang malaking bahagi nito sa kadahilang siya umano ang nag-alaga sa aming magulang noong panahong pareho silang may malubhang karamdaman. Kaunti lang ang napunta sa amin ng bunso kong kapatid. Tatlo lang kaming magkakapatid na naghati, at 1/4  lang ang nakuha namin ng bunso kong kapatid. 


Gayunman, pumayag na lang kami at nagsawalang kibo hanggang sa natagpuan kong wala ng buhay ang asawa ng panganay kong kapatid sa cr nila. 


Nagbigti ito, pero ang masaklap kaming dalawa ng kapatid ko ang pinagbintangan niya. Hindi raw nagbigti ang asawa niya, kundi pinatay daw namin. Pinalabas lang umano namin na nagbigti ito, pero hindi naman talaga. Napakasakit mapagbintangan, ‘di siya nagsampa ng nagdemanda, pero hindi namin matanggap ang pambibintang niya. Pati mga kapitbahay at ibang tao ay naging masama ang tingin sa amin. Nalagay kami sa kahihiyan, at nahusgahan pa kami.


Ano kaya ang dapat kong gawin? Grabe na ang dinaranas ko sa panganay kong kapatid na ewan ko nga ba bakit ganu’n ang naging ugali. 


Nawa’y mapayuhan n’yo ko kung paano makakayanan, at malalampasan ang problema kong ito sa kapatid kong ganid at suwapang.


Nagpapasalamat,

Dolores ng Eastern Samar


 

Sa iyo, Dolores,


Heto na naman, kapatid na naman ang sanhi ng problema. Ang masaklap nito ay napagbintangan pa kayo ng bunso mong kapatid, at pati tuloy kapitbahay n’yo ay napaniwala niya. 


Lalabas at lalabas din ang katotohanan, kaya huwag mong masyadong dibdibin ang mga pangyayari. Kung talagang hindi totoo ang binibintang niya sa inyo, wala kang dapat ikabahala para ‘di ka na rin gaanong makunsumi sa ugali ng panganay mong kapatid. 


Lumipat ka na lang din ng tirahan. ‘Yun bang malayo sa kanya, at huwag kang magtanim ng sama ng loob sa kanya. Sa halip, ipagdasal mo na lang siya. Idulog mo sa Diyos na baguhin nawa ang pangit niyang pag-uugali. Patawarin mo siya sa mga masama niyang nagawa sa inyo. 


Ang mga taong mapagpatawad ay pinagpapala ng Diyos. Huwag kang magdamdam kung mas maliit ang parte mo sa lupang minana mo sa magulang n’yo, dahil higit pa riyan ang ibibigay sa iyo ng Diyos basta’t manatili kang mapagkumbaba at mapagpatawad.


Makikita mo balang araw, mas yayaman ka pa sa kapatid mo na nang-aapi sa iyo at pinagbintangan ka pa sa krimeng kailanma’y hindi mo kayang gawin. Ipaubaya mo na lang sa Diyos ang lahat. Ang Diyos ay makatarungan, kaya nasisiguro ko na may gantimpalang nakalaan para sa iyo. 


Sumasaiyo,

Sister Isabel del Mundo



File Photo

 
 

ni Sis. Isabel del Mundo @Mga Kuwento ng Buhay at Pag-ibig | July 31, 2024



Kuwento ng Buhay at Pag-Ibig

Dear Sister Isabel,


Isang mapagpalang araw sa inyong lahat d’yan sa Bulgar. Sisimulan ko ang kuwento ng buhay at pag-ibig ko noong ako’y nasa abroad pa. 


Napilitan akong tanggapin ang trabaho sa Korea kahit ang status ko ay TNT o tago nang tago, dahil kailangan kong magkaroon ng trabaho na by hook or by crook. 


Namatay ang aking asawa dahil sa pagkalunod. May 3 kaming anak na pawang maliliit pa. Kaya nang alukin ako ng bestfriend ko na magtrabaho sa Korea, agad ko itong tinanggap kahit alam kong hindi legal ang aking entry, at ang isa ko pang problema ay panlalaki ang magiging trabaho ko. 


Sa madaling salita, natuloy ako sa Korea kasama ang iba pang mga kalalakihan. Ako lang ang nag-iisang babae sa grupo namin na umalis galing ‘Pinas. 


Pagdating sa Korea, may trabaho naman na nakalaan sa amin. Ang masaklap lang, nagawa akong gahasain ng kapwa ko Pilipino. Nagkataon pa na nagbigay ng amnesty sa mga illegal worker sa Korea, kaya sinamantala ko ito, at umuwi agad ako sa ‘Pinas kahit wala akong ipon. 


Nagulat ang magulang ko sa biglaang pag-uwi ko, pero hindi ko pa rin sinabi sa kanila ang tunay na dahilan. Gayunman hindi naman nila ako pinilit na sabihin kung bakit umuwi agad ako. 


Lalong nadagdagan ang problema ko nang malaman kong nabuntis pala ako ng lalaking nang-rape sa akin, at hindi ko alam ang gagawin.


Kaya narito ako para sumangguni sa inyo. Gulung-gulo na isip ko, at ‘di ko na alam ang susunod kong hakbang. Nawa’y matulungan n’yo ako. Hihintayin ko ang payo n’yo.


Nagpapasalamat, 

Gloria ng San Ildefonso, Bulacan


 

Sa iyo, Gloria,


Nakikisimpatya ako sa sinapit mo. Sa aking palagay, ang dapat mong gawin ay ipagtapat sa iyong magulang ang nangyari sa iyo sa abroad. Unang-una, sila ang iyong magulang na handang damayan ka sa lahat ng sandali. Sabihin mo muna ito sa iyong ina, at itaon mong nasa magandang mood siya. Naniniwala akong uunawain at gagawa niya ito ng paraan para mailagay sa ayos ang sinapit mo. Walang magulang na ‘di nakakatiis sa kanyang anak. Palagi silang handang umunawa, at siya na ang hayaan mong magsabi sa iyong ama. 


Sa awa at tulong ng Diyos, makakaraos ka rin sa problemang sinasapit mo ngayon. Marahil sa takdang panahon, Diyos na rin ang gagawa ng paraan para sabihin sa ama ng bata ang nangyari. Panindigan mo ang pagpapalaki sa magiging anak n’yo, dahil tiyak na tutulungan ka ng Diyos. ‘Di ka niya pababayaan sapagkat ang dinadala mo sa iyong sinapupunan ay anak ng Diyos. 


Ugaliin mong magdasal, dahil malalampasan mo rin ang pangyayaring naganap sa buhay mo. Lahat ng problema ay may kalutasan.

Sumasaiyo,

Sister Isabel del Mundo


File Photo

 
 

ni Sis. Isabel del Mundo @Mga Kuwento ng Buhay at Pag-ibig | July 22, 2024



Kuwento ng Buhay at Pag-Ibig


Dear Sister Isabel,


Isa akong madre, pero may aaminin ako sa inyo. May dyowa ako ngayon na isang pari. Katabi lang ng kumbento namin ang kanilang kumbento, at lihim kaming umibig sa isa't isa. 


Mahusay naming itinatago ang aming sikreto, kaya naman wala pang nakakaalam ng tungkol sa relasyon namin.


Noong una ay maayos naman ang aming relasyon. Pareho kaming masaya, kahit paminsan-minsan lang ang mga nakaw na sandali sa amin. Kaya lang, parang inuusig ako ng aking konsensya. Patindi nang patindi ang konsensya na nararamdaman ng aking isip at damdamin. Hindi rin ako makatulog nang maayos, at gusto ko nang bumitaw sa aming relasyon. 


Ano ba ang dapat kong gawin? Nag-aalala rin ako na baka ‘di pumayag ang nobyo kong pari. 


Baka sa kalungkutan niya, bigla na lang niyang kitilin ang kanyang buhay. Sa aking palagay, hindi niya kayang tanggapin ang binabalak ko para sa ikapapayapa ng aming sitwasyon.

Hangad ko ang inyong payo sa kung ano ang dapat kong gawin. Hihintayin ko ang payo n’yo.


Nagpapasalamat, 

Bernadeth ng Baguio


 

Sa iyo, Bernadeth, 


Natural lamang sa isang babae na katulad mong walang asawa na umibig at magmahal. Bilang isang madre na nasa loob ng isang kumbento, hindi ka dapat nagkakaroon ng pagtingin sa isang pari na nasa loob din ng isang kumbento. 


Alam kong alam mo na kasalanang maituturing ang inyong ginagawa. Gayunman, Hindi pa huli ang lahat. Hangga’t maaga pa, mag-usap na kayo, putulin n’yo na agad ang namamagitan sa inyong dalawa. 


Sa aking palagay, kapwa lamang kayong naghahanap ng pagmamahal na may kasamang pananabik at saya. Magsimula ka na magdesisyon upang iwasan na ang pakikipagkita sa nobyo mo. Sa ganyang paraan, mawawala na ang kanyang nararamdaman sa iyo. Maiisip din niya na maling ipagpatuloy ang inyong relasyon.


Bago ka matulog, magdasal ka muna, at humingi ng tulong sa ganyang mga scenario. Humingi ka rin ng tawad at gabay sa Panginoong Hesukristo, at ipangako mo rin na iiwasan mo na ang mga mali at bawal bilang isang madre. 


Iyong pangatawanan ang bokasyong pinasok mo. Malalampasan mo rin lahat ng pagsubok, ikaw ang tinawag ng Panginoon sa isang banal na misyon sa daigdig.

Mapalad ka sa lahat ng mapalad, sapagkat napili kang maging isang ganap na madre. Kapag ito ay inilagay mo sa iyong isipan, hindi magtatagumpay ang demonyo na tuksuhin kang muli upang magkasala.

Sumasaiyo,

Sister Isabel del Mundo



File Photo

 
 
RECOMMENDED
bottom of page